Help - Search - Members - Calendar
Full Version: ดต.ไพโรจน์ ทิมแท้ "จ่าตุ่ม"
ชุมชนคนรักมีด > ลานเสวนา DISCUSSION BOARD > ลานอเนกประสงค์ (General Discussion)
Yai
..วันนี้เคลียร์งานที่บ้านเลยไม่ได้ไป เจ เจ พอดีเจอหนังสือเล่มหนึ่งที่โต๊ะทำงาน "สยามในนามมีด"
โดย เวลา ทศอุทัย...ได้เขียนเรื่องราวมีดจ่าตุ่ม
..ทำให้ผมนึกไปถึงเรื่องราวในอดีตที่ผมเริ่มสนใจ "มีด" ก็มีแรงบันดาลใจจาก..จ่าตุ่ม ส่วนหนึ่งเพราะ
มีโอกาสไปสนทนาพูดคุยกับแก่ที่บ้านที่อุทัยธานี หลายครั้ง สำหรับผมจ่าตุ่ม เป็นคนที่คุยด้วยสนุกและ
คุยได้ทุกเรื่องแบบชาวบ้านทั่วๆไป แต่แววตาของจ่าเป็นแววตาของความจริงใจและใส่ใจในผู้เจรจาอยู่
ด้วยแม้นว่าคนนั้นจะมาซื้อมีดแหรือไม่ซื้อก็ตาม..จะเป็นเวลาไหนก็ได้ขอให้แก่ว่าง
..พอผมคุยกับแก่บ่อยขึ้นก็ต้องพยายามสืบค้นหาประวัติของแก่ยิ่งน่าสนใจ..เชื่อหรือไม่ครับจากคนที่ไม่
เคยซื้อมีดราคาเกินสองร้อยบาท..ก็เริ่มซื้อมีดพับเล่มแรกจากจ่าตุ่ม มูลค่า 5,000 บาท(เมื่อประมาณ 7 ปีที่แล้ว)
จากนั้นก็ซื้อเรื่อยมาเท่าที่กำลังเงินจะเอื้ออำนวยจนกระทั้งจ่าตุ่ม เสียชีวิตเมื่อปี2546 ก็ไม่ได้ซื้อมีดจาก
บ้านจ่าตุ่ม อีกเลย..เพราะช่างมีดคู่บารมีของจ่าตุ่ม 4 คนก็แตกกระสายไปอยู่ที่อื่นหมด ซึ่งขอกล่าวถึง
ช่างมีด 4 คนนี้สักหน่อยเพราะผมเองได้สัมผัสมาแล้วทั้งหมด
๑. ช่างตุ๋ย...ชำนาญมีดแฟนซีหรือมีดโชว์ฝีมือ
๒. ช่างชู.....ชำนาญมีดแล่ มีดล่าสัตว์เดินป่า มีดแคมป์
๓. ช่างเปี๊ยก..ชำนาญมีดขนาดใหญ่และขนาดกลาง(เมื่อสามปีที่แล้วเห็นอยู่กับช่างแขก..)
๔. ช่างชัย...ชำนาญมีดพับ

..มีดของจ่าตุ่ม ในอดีตไม่ใช่ว่าไปหาแล้วจะได้เลยนะครับ(บางครั้งอาจมีบ้าง)และเป็นครั้งแรกเมื่อกันที่
รับรู้ว่า..มีดตามสั่ง..เป็นยังไง
..ไม่มีอะไรครับ พอดีอ่านเรื่องราวของแก่แล้วทำให้นึกแก๋..อาจกล่าวได้ว่าเป็น
"ตำนานมีดของเมืองไทย" ก็ว่าได้



..ใครมีรูปมีดของแก่ หรือเรื่องราวที่ได้สัมผัสกับจ่าตุ่ม ก็ลองมาเล่าสู่กันฟังมั่งนะครับ








prinya
.
คุณYaiครับ ถ่ายรูปมีดจ่าตุ่มที่มีอยู่มาอวดบ้างซิครับ แล้วเล่มไหนรักสุดบอกด้วยนะ ขอบคุณครับ

.
bkk123
ใครมีมีดจ่าตุ่ม ช่วยกันมาโชว์

กระทู้พี่ใหญ่จะได้สมบูรณ์
Sonny
ครับผม :)

กรุณารอสักครู่ ;)
Sonny
เล่มแรก น่าจะยุคแรกๆของจ่าตุ่มครับ
กระเดื่องปลดล็อคอยู่ส้นด้าม แปลกดี
ใบขัดมันแบบกระจก

งานละเอียด รอยต่อแต่ละส่วนสนิทมาก
คอมีดที่เห็นเป็นทองเหลืองบางๆ ยึดกับด้ามด้วยหมุด แล้วขัดเรียบ

ด้ามยึดด้วยหมุดทองเหลือง น่าจะอัดกาวอีกที

เขาแก่จัดจนใสมันวาว
จ่าตุ่มคล้องวงทองเหลืองไว้ ผมมาหาที่คล้องเข็มขัดอีกที
(รูปแรก โคนใบไม่ได้แหว่ง แต่สะท้อนตัวผมครับ เหมือนรูปที่สอง ที่ปลายใบไม่ได้แหว่ง เพิ่งเห็น :P )





Yai
..นี้คือมีดพับเล่มแรกของผมที่รับจากมือของจ่าตุ่ม :) เป็นมีดทรงDrop point
ใบยาว 3 นิ้วครึ่ง ด้ามเป็นเขากวางแก่และเพิ่มความสวยงามที่ปุ่มเปิดด้วยเศษของ
เขากวางอีกด้วย..อย่างที่พี่Sonnyบอกไว้ทุกชิ้นส่วนและช่องไฟต้องผ่านการตรวจ
อย่างละเอียดจากจ่าตุ่ม ดังนั้นความปราณีตในงานไม่ต้องกล่าวถึง :) ส่วนคราบขาวๆ
ที่เห็นที่ด้ามเป็นครีมทีผมใช้เช็ดเขาและเช็ดออกไม่หมด(เพิ่งถ่ายเมื่อสักพักนี้เองแสงหมดแล้ว) :D





..จะทะยอยนำมาให้ชมเรื่อยๆครับ
Tum79
ผมรู้จักจ่าตุ่มจากรายการ"ส่องโลก"ครับ

ตอนนั้นผมอยู่ ม.ปลาย รายการเอาเรื่องราวของมีดจ่าตุ่มมาเสนอและถ่ายขั้นตอนการทำงาน

จนเสร็จเป็นมีดที่สมบูรณ์ ทำให้อยากได้มาก แต่ตอนนั้นผมไม่มีเงินซื้อและไม่รู้จะสั่งทำได้อย่างไร

เลยได้แต่ดูครับ :D
BBB
ผมสะสมแต่ vic + คีม เพิ่งมาชอบมีดสามปีกว่าไม่ทันเก็บงานของจ่าตุ่ม
เหมือนกันครับ :)
Dick
ผมไม่มีมีดของจ่าตุ่ม ไม่รู้จักจ่าตุ่มนอกเหนือจากที่เคยอ่าน และได้ยินเรื่องของจ่าตุ่มจากแหล่งต่างๆ
จ่าตุ่ม เท่าที่ทราบ คือคนแรกในประเทศไทย ที่ประกอบอาชีพทำมีดแนวใหม่ และในช่วงเวลาดังกล่าวนั้น ความรู้ในเชิงวิทยาการเหล็ก และการทำมีดยังมีอยู่น้อยมาก ตลอดจนเครื่องมือที่ใช้ทำมีดกันก็จำกัดอย่างยิ่ง

จ่าตุ่ม ในฐานะเป็นคนแรก หรือคนแรกๆที่ทำมีดในแนวใหม่ จึงถือเป้นต้นตำรับ และมีช่างในกิจการจำนวนไม่น้อย
ช่างเหล่านั้น ต่างเริ่มเรียนรู้ และฝึกปรือฝีมือจนชำนาญ

การทำมีด มิได้ต้องใช้เงินทุนมากมายนัก เนื่องจากใช้เครื่องมือที่ไม่ต้องลงทุนสูง ดังนั้น ผู้ที่ฝึกปรือฝีมือจากรังมีดจ่าตุ่มจำนวนไม่น้อยประสพความสำเร็จในชีวิตอย่างสูง


ในระหว่างที่ผมคลุกคลีกับผู้คนในวงการมีด หรือที่นิยมมีด ผมได้รับข้อมูลมากมาย
ความน่าสนใจ คือเรื่องของผู้คน และจิตใจคน ซึ่งมีบุคคลิกต่างๆกันไป

หนังสือเล่มหนึ่งชื่อว่า "รวมเรื่องสั้น ครุฑดำ" เขียนโดย พลตรีหลวงวิจิตรวาทการ
พิมพ์ครั้งที่สองในปี 2509 โดยที่การพิมพ์ครั้งที่หนึ่ง ก่อนหน้านั้นมิได้ระบุปีพ.ศ. ที่พิมพ์

อนึ่ง เป็นหนังสือที่ดีที่สุดเล่มหนึ่งที่น่าอ่าน ไม่ว่าจะอ่านเพื่อความสนุกสนาน หรือเพื่อศึกษาความเป็นมนุษย์ ไม่ว่ามนุษย์นั้นเป้นเพียงชาวบ้านธรรมดา หรือขุนนาง

ผมจะเล่าเรื่องย่อให้ฟังต่อไปนี้
Louis
QUOTE (Tum79 @ 12 May 2007, 08:30 PM) *
ผมรู้จักจ่าตุ่มจากรายการ"ส่องโลก"ครับ

ตอนนั้นผมอยู่ ม.ปลาย รายการเอาเรื่องราวของมีดจ่าตุ่มมาเสนอและถ่ายขั้นตอนการทำงาน

จนเสร็จเป็นมีดที่สมบูรณ์ ทำให้อยากได้มาก แต่ตอนนั้นผมไม่มีเงินซื้อและไม่รู้จะสั่งทำได้อย่างไร

เลยได้แต่ดูครับ :D


เช่นเดียวกับผมครับ รู้จักจ่าตุ่มผ่านคุณโจ๋ย บางจากเหมือนกัน ผมไม่มีมีดของจ่าตุ่มเลยสักเล่ม แต่ขออนุญาตเอาเวบไซต์มาให้เข้าไปชมมีดครับ http://www.customknifethailand.com/interes...dmainjatoom.htm คงไม่ใช่ฝีมือจ่าแล้ว ไม่ทราบว่าลูกๆ ของจ่าเป็นผู้สานต่อหรือเปล่าครับ

อ่านเรื่องพี่ Dick แล้วต้องเข้ามาแก้ไขข้อความเลยครับ

รู้จักผ่านคุณโจ๋ยนั้นคือ ดูสารคดี กะอ่านหนังสือ "อินเดียน่าโจ๋ย" นะครับ ทั้งคุณโจ๋ย และจ่าตุ่ม ไม่รู้หรอกครับว่ามีผมอยู่บนโลกใบนี้ :lol:
Dick
เรื่องย่อ ครุฑดำ

หลวงไกร คือผู้รักชาติในสมัยอยุธยา
มีกองทหารระดับหัวกระเด็น (หัวกระเด็น เป็นคำกล่าวยกย่องในหนังสือดังกล่าว) จำนวน 24 นาย
ตัวหลวงไกร มีฝืมือขี่ม้า และต่อสู้บนหลังม้าเป็นยอด ....เขายืนยันว่าจะไม่มีวันตกลงจากหลังม้า และแม้ว่าจะถูกตัดหัวขาดไป จะยังสามรถขี่ม้าต่อไปเพื่อฟาดฟะนศัตรูให้ตายได้อีกอย่างน้อย 1 คน

ทหารหัวกระเด็นจำนวน 24 คนมาจากโจรผู้รักชาติ และเมื่อเข้าร่วมกับหลวงไกร ก้กลายเป็นกองทหารที่มีวินัย และมีฝีมือยอดเยี่ยมทั้งสิ้น ต่างก็สาบานเป็นพี่น้องร่วมเป็น ร่วมตาย

กองทหารครุฑดำ เคลื่อนไหวดุจสายลม ไร้ร่องรอย และมีภาระกิจในการติดตามล้างแค้นขุนนางฉ้อฉลที่ทำให้อยุธยาต้องเสียกรุงในครั้งนั้น (ครั้งที่ 1)

ครั้งหนึ่ง ครุฑดำเข้าชิงเชลยไทยจากขบวนเดินทางของบุเรงนองที่กวาดต้อนไป
เชลยที่ถุกช่วยเหลือออกมามีจำนวนกว่าหมื่นคน และมีกว่าร้อยคน ที่เข้าร่วมครุฑดำเพื่อต้านทานการติดตามของกองทหารพม่า .....การช่วยเหลือ กระทำโดยไม่ทำร้ายต่อชีวิตทหารพม่า เพื่อเห็นแก่การไม่ทำสึกกับบุเร็งนอง (เพราะครั้งนั้น อยุธยากลายเป็นสุวรรณปฐภีเดียวกันไปแล้ว การศึกต้องรู้แพ้ รู้ชนะ ) .....และในที่สุด การช่วยเหลือก้ประสพความสำเร็จโดยงดงาม เป้นการชนะใจต่อบุเร็งนอง และไม่ทำให้ต้องเสื่อมเสียเกียรติภูม


ในการทำภาระกิจ หลายครั้ง ในที่สุด ครุฑดำเหลือทหารจำนวนอยู่เพียง 9 คนที่ยังคงรอดชีวิต

วันหนึ่งคณะครุฑดำตัดสินใจเดินทางเข้าเมือง มุ่งหน้าสู่อยุธยา
เพียงไปถึงสุพรรณบุรี ก้ได้รับการต้อนรับอย่างดี ด้วยกองทหารเกียรติยศ คอยคุ้มกัน
แต่แล้วนั่นคือหลุมพราง ในที่สุด คณะฯถุกหลอกให้เข้าไปคุกเพื่อเยี่ยมคนคุก และแล้วครุฑดำทั้งคณะก็ถูกจับขัง ตีตรวน

หลวงไกร นึกกระหยิ่ม ในไม่ช้า ผู้คนนับหมื่นที่เคยช่วยไว้ต้องมาแหกคุก ช่วยพวกตน ...... แต่แล้วก็ไม่ปรากฏสิ่งดังกล่าว

ในคุกนั้นเอง หลวงไกรบอกกับเพื่อนร่วมตายว่า ผู้คนอาจจะเข้าช่วยเหลือระหว่างการควบคุมตัวไปทำคดี หรือตามจังหวะเวลาอื่น .........



ที่กรมคดีอาญาแผ่นดิน ......หลวงไกรถูกกล่าวหาทำผิดกฏหมาย โดยที่มีขุนนาง และชาวบ้านที่เคยเป็นเชลยถูกช่วยเหลือเข้าร่วมกล่าวความผิด .......และหลวงไกรก็ถูกประหารชีวิต ทิ้งกองทหารอีก 9 นาย ไว้ในคุกขังลืม

ครุฑดำถูกประนาม เช่นเชลยคนหนึ่งบอกว่า บุเร็งนองชมชอบลูกสาวตนในระหว่างถูกต้อนเป็นเชลย และครุฑดำ ทำให้เขาเสียโอกาสเป้นพ่อตาบุเร็งนอง .........มีบางคนกล่าวหาครุฑดำ ทำให้ลูกชายตนต้องตายระหว่างหลบหนีครั้งนั้น



ในปีรุ่งขึ้นนั้นเอง พระองค์ดำอายุครบ 15 และเสด็จกลับสู่มาตุภูมิ ......ท่านได้เรียกครุฑดำออกจากคุกมารับใช้ และให้ตำแหน่งสำคัญในกองทัพ พร้อมทั้งยกย่องครุฑดำ โดยการขุดเอาศพหลวงไกรที่เคยถูกฝังนอกกำแพงเมืองอย่างไร้ความเหลียวแลมทำเป็นสถาณที่สมเกียรติ

ผู้คนมากมาย ต่างแสดงตัวว่าครั้งหนึ่งเคยเข้าร่วมกับครุฑดำทำศึกรบกวนกองทหารพม่า ......จำนวนผู้คนเหล่านั้นมากมทายเกินความจริงไปมาก .....ผู้กล่าวอ้าง เพียงต้องการตำแหน่งใหญ่โต และได้รับทรัพย์สินรางวัล ที่ดินทำกิน ฯลฯ
......ข้าราชการผู้ใหญ่หลายคน กลายเป้นผู้ที่เข้าไปเยี่ยมเคารพศพของขุนไกรเป็นประจำ


****** บทประพันธ์ของหลวงวิจิตรวาทการเรื่องครุฑดำนี้ มีความละเอียด คมเข้มทุกถ้อยบรรทัด จนผมไม่สามารถถ่ายทอดสักเพียงกระผีกหนึ่ง จึงขอคัดแค่เพียงเนื้อหาบางส่วนออกมา ให้การแสดงความเห็นในสายตาที่ผมมองเพื่อนมนุษย์บางคนอย่างสะท้อนใจ ให้ได้เห็นบางมุมมองบ้างเท่านั้น
Dick
เรื่องของจ่าตุ่ม ........ ผมเห็นว่ามีผู้คนจำนวนไม่น้อยกล่าวอ้างถึงความสัมพันธ์กันไปต่างๆ นาๆ ..... ผู้กล่าวอ้างส่วนใหญ่ ไม่เป็นที่รู้จักในสังคมลูกค้ามีด ......การกล่าวอ้างความสัมพันธ์กับจ่าตุ่ม ดูเหมือนว่าเป็นบรรไดขั้นสำคัญ ในการเข้าสู่อาชีพ หรือเพียงหาประโยชน์เข้าตัวสักเล็กน้อย .....แล้วบางที เมื่อเวลาผ่านไป ...ถ้อยคำเหล่านั้นก็อาจจะเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา หรือแม้แต่ กลายเป็นสิ่งตรงกันข้าม

จ่าตุ่มที่เคยเป็นผู้ริเริ่มจุดประกายงานมีดไทยแบบสมัยใหม่ เคยเป็นผู้ยิ่งใหญ่ เป็นปูชนียบุคคล หรือแม้แต่เป็นดวงดาวส่องสว่างให้กับชีวิตคนบางคน ..... เมื่อกาลเวลาผ่านไป ก็อาจจะกลายเป็นนักทำมีดบ้านนอก ที่ไม่มีความรู้คนหนึ่ง สู้คนรุ่นใหม่ก็ไม่ได้ ผลงานไม่มีคุณภาพ .........แต่แล้วถ้าหากผลงานของจ่าตุ่ม หากวันหนึ่งถูกเก็บเข้าสู่พิพิธพันธ์ หรืออาจะได้รับการยกย่องเมื่อใด .......ผู้ที่เคยมีความสัมพันธ์กับจ่าตุ่มก็จะปรากฏตัวออกมาอีกคณานับ

ผมไม่เคยรู้จักจ่าตุ่ม ไม่เคยมีผลงานของจ่า ผมเป็นเพียงคนที่ชอบมีดคนหนึ่ง และชอบรู้เรื่องราวที่อยู่เบื้องหลังของมีดเท่านั้น
BBB
QUOTE (Dick @ 13 May 2007, 01:26 AM) *
เรื่องของจ่าตุ่ม ........ ผมเห้นว่ามีผู้คนจำนวนไม่น้อยกล่าวอ้างถึงความสัมพันธ์กันไปต่างๆ นาๆ ..... ผู้กล่าวอ้างส่วนใหย่ ไม่เป็นที่รู้จักในสังคมลูกค้ามีด ......การกล่าวอ้างความสัมพันธ์กับจ่าตุ่ม ดูเหมือนว่าเป็นบรรไดขั้นสำคัญ ในการเข้าสู่อาชีพ หรือเพียงหาประดยชน์เข้าตัวสักเล็กน้อย .....แล้วบางที เมื่อเวลาผ่านไป ...ถ้อยคำเหล่านั้นก็อาจจะเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา หรือแม้แต่ กลายเป็นสิ่งตรงกันข้าม

จ่าตุ่มที่เคยเป็นผู้ริเริ่มจุดประกายงานมีดไทยแบบสมัยใหม่ เคยเป็นผู้ยิ่งใหญ่ เป็นปูชนียบุคคล หรือแม้แต่เป็นดวงดาวส่องสว่างให้กับชีวิตคนบางคน ..... เมื่อกาลเวลาผ่านไป ก็อาจจะกลายเป็นนักทำมีดบ้านนอก ที่ไม่มีความรู้คนหนึ่ง สู้คนรุ่นใหม่ก็ไม่ได้ ผลงานไม่มีคุณภาพ .........แต่แล้วถ้าหากผลงานของจ่าตุ่ม หากวันหนึ่งถูกเก็บเข้าสู่พิพิธพันธ์ หรืออาจะได้รับการยกย่องเมื่อใด .......ผู้ที่เคยมีความสัมพันธ์กับจ่าตุ่มก็จะปรากฏตัวออกมาอีกคณานับ

ผมไม่เคยรู้จักจ่าตุ่ม ไม่เคยมีผลงานของจ่า ผมเป็นเพียงคนที่ชอบมีดคนหนึ่ง และชอบรู้เรื่องราวที่อยู่เบื้องหลังของมีดเท่านั้น

คนประเภทนี้ผมเรียกว่า
พวกเนรคุณครับ
Sonny
ผมรู้จักจาก ลุงเพี้ยน พุ่มชะมวง ที่เขียนและนำผลงานมีดออกมาเผยแพร่ในหนังสือ ชีวิตกลางแจ้ง ครับ
มีพี่อีกคน ที่เสาะหามีดและปืนให้นายใหญ่ที่ธนาคารรวงข้าว รับรองว่างานสวยจริง
ผมขับรถไปอุทัย ถามตำรวจตั้งแต่วงเวียนงาช้างในตัวเมือง ไปจนถึงบ้านแกเลย

พอดีสมัยก่อนผมไม่สนใจมีดใบตายเล่มใหญ่ เพราะไม่รู้จะพกไปไหน
วงการออฟโรดยังไม่เกิด มีแต่รุ่นใหญ่เขาเที่ยวป่ากันด้วยรถ
เราก็เด็กชาวกรุง เลยมองแต่มีดเล็กๆ

ไม่งั้นคงมีมีดโบวี่ทำจากรางเลื่อยยนต์มาเก็บไว้ด้วยครับ

ถ้ากล่าวมากกว่านี้ เดี๋ยวจะโดนว่าเป็นการกล่าวอ้างความสัมพันธ์ครับ ;)
Yai
..ใครที่ควรยกย่อง ผมจะยกย่อง พวกที่เนรคุณคนผมจะไม่คบ :) สำหรับจ่าตุ่มผมถือว่าเป็นผู้บุกเบิกวงการมีด
ของเมืองไทยคนหนึ่งที่ผมรู้จัก..พูดคุยด้วยไม่เคยให้ร้ายใคร(คนอื่นผมไม่รู้)..แก่อาจไม่ใช่ช่างตีมีดทีเก่งกาจ
แต่แก่รู้จักใช้คนและดูแลผลงานของแกรู้ว่าต้องทำอย่างไรเกิดจากการเรียนรู้ของแก่จากตำราต่างๆ..ค้นคว้า
จากหนังสือEng.พยายามแกะอ่านที่ละตัวเพื่อทำในสิ่งที่แก่รัก..
..ฝีมือและผลงานระดับจ่าตุ่ม ถ้าแก่โลบเอากำไรและค้าขายเป็นเรื่องเป็นราว..ปลายชีวิตแก่และครอบครัวแก่
คงจะร่ำรวยเหมือนช่างมีดหลายๆคน
..ผมพูดก็เพียงว่าในยุคนั้นคนที่มีแนวคิดเช่นนี้ทิ้งอาชีพตำรวจ มาเพื่อทำงานที่ตัวเองชอบ สร้างช่างมีดจาก
คนทำปืนเถือน(จบการศึกษาระดับประถม)ให้มีอาชีพเลี้ยงครอบครัวได้ ผมถือว่าคนๆนั้นยิ่งใหญ่ครับ

..บ่นไปนิดหนึ่งแล้ว :) มาดูมีดพับอีกเล่มของจ่าตุ่ม เป็นประเภท Pocket Knife น้ำหนักเบาพกพาสบายสวย
งาม ใบมีดยาว 3 นิ้ว ด้ามเป็นงาช้าง ฝั่งเทอร์คว้อยช์ที่ด้ามและปุ่มเปิด อย่างเรียบร้อย(สามารถเอากล้องส่องพระ
ส่องดูถึงฝีมือได้เลย) ความปราณีตสำหรับผมถือว่าผ่านสบายๆ :D



Cheeky
ผมเคยได้ยินชื่อจ่าตุ่มบ้างจากกลุ่มพี่ๆนี่ล่ะครับ เพราะพึ่งมาสนใจมีดได้ไม่นาน แต่เห็นงาน และประวัติที่พี่ๆ เล่ามารู้สึกน่ายกย่องมากเลยครับ งานที่พี่ๆ นำเอามาให้ชมดูงดงามมาก สงสัยมีโอกาสคงต้องขอชมตัวจริงบ้างครับ
นายสาราพัด
จ่าตุ่มเป็นขวัญใจชาวมีดหลายคนครับ ทั้งยังเป็นจุดกำเนิดของคนที่รักมีดหลายคนเช่นกัน :)
bkk123
QUOTE (Yai @ 13 May 2007, 09:56 AM) *
..ใครที่ควรยกย่อง ผมจะยกย่อง พวกที่เนรคุณคนผมจะไม่คบ :)

มาดูมีดพับอีกเล่มของจ่าตุ่ม เป็นประเภท Pocket Knife น้ำหนักเบาพกพาสบายสวย
งาม ใบมีดยาว 3 นิ้ว ด้ามเป็นงาช้าง ฝั่งเทอร์คว้อยช์ที่ด้ามและปุ่มเปิด อย่างเรียบร้อย(สามารถเอากล้องส่องพระ
ส่องดูถึงฝีมือได้เลย) ความปราณีตสำหรับผมถือว่าผ่านสบายๆ :D



งามจัง

ทำให้นึกถึง Chris Reeves ภาคภาษาไทย
Yai
..มาดูขนาดเล็กลงอีกนิดสำหรับห้อยพวงกุญแจ ใบยาวเพียง 2 นิ้ว ด้ามหอยมุกครับ :)



Sonny
เล่มที่สอง จำไม่ได้ว่ามาพร้อมกับเล่มแรกหรือเปล่า
แต่ระบบล็อคใบแบบเดียวกัน

ที่สงสัยอยู่เสมอคือ สมัยก่อนเครื่องมือก็ไม่มีอะไรมาก
การเซาะร่องให้เล็บจิกเปิดใบนี่ใช้เครื่องมืออะไร
ยังไม่นับถึงรูในกระเดื่องล็อค ที่เจาะได้บางเฉียบดีแท้





Yai
..เชิญครับสมาชิกท่านใดมีผลงานของจ่าตุ่ม โดยเฉพาะยุคแรกๆนำมาให้เพื่อนๆชมบ้างซิครับ :)
สีดอ
เวป์ฝากภาพ tinypic ไม่รู้เป็นไรฝากไม่ได้.?.ครับ
Yai
QUOTE (สีดอ @ 13 May 2007, 06:39 PM) *
เวป์ฝากภาพ tinypic ไม่รู้เป็นไรฝากไม่ได้.?.ครับ


..เอาไปฝากไว้ที่นี้ก็ได้ครับ http://photobucket.com
Yai
..เปลี่ยนบรรยากาศมาชม มีดใบตาย บ้างครับ..เป็นการนำมีดสไตล์ของ..R.W. Loveless โดยเฉพาะใบมีดส่วนด้ามเป็นเขากวางแก่(ผมชอบเม็ดมะระมากๆ) เสริมด้วยหอยมุกที่ทองเหลือง ให้ดูหรูและสวยงามยิ่งขึ้น :)

Kevin
QUOTE (Yai @ 12 May 2007, 11:46 AM) *
..วันนี้เคลียร์งานที่บ้านเลยไม่ได้ไป เจ เจ พอดีเจอหนังสือเล่มหนึ่งที่โต๊ะทำงาน "สยามในนามมีด"
โดย เวลา ทศอุทัย...ได้เขียนเรื่องราวมีดจ่าตุ่ม
..ทำให้ผมนึกไปถึงเรื่องราวในอดีตที่ผมเริ่มสนใจ "มีด" ก็มีแรงบันดาลใจจาก..จ่าตุ่ม ส่วนหนึ่งเพราะ
มีโอกาสไปสนทนาพูดคุยกับแก่ที่บ้านที่อุทัยธานี หลายครั้ง สำหรับผมจ่าตุ่ม เป็นคนที่คุยด้วยสนุกและ
คุยได้ทุกเรื่องแบบชาวบ้านทั่วๆไป แต่แววตาของจ่าเป็นแววตาของความจริงใจและใส่ใจในผู้เจรจาอยู่
ด้วยแม้นว่าคนนั้นจะมาซื้อมีดแหรือไม่ซื้อก็ตาม..จะเป็นเวลาไหนก็ได้ขอให้แก่ว่าง
..พอผมคุยกับแก่บ่อยขึ้นก็ต้องพยายามสืบค้นหาประวัติของแก่ยิ่งน่าสนใจ..เชื่อหรือไม่ครับจากคนที่ไม่
เคยซื้อมีดราคาเกินสองร้อยบาท..ก็เริ่มซื้อมีดพับเล่มแรกจากจ่าตุ่ม มูลค่า 5,000 บาท(เมื่อประมาณ 7 ปีที่แล้ว)
จากนั้นก็ซื้อเรื่อยมาเท่าที่กำลังเงินจะเอื้ออำนวยจนกระทั้งจ่าตุ่ม เสียชีวิตเมื่อปี2546 ก็ไม่ได้ซื้อมีดจาก
บ้านจ่าตุ่ม อีกเลย..เพราะช่างมีดคู่บารมีของจ่าตุ่ม 4 คนก็แตกกระสายไปอยู่ที่อื่นหมด ซึ่งขอกล่าวถึง
ช่างมีด 4 คนนี้สักหน่อยเพราะผมเองได้สัมผัสมาแล้วทั้งหมด
๑. ช่างตุ๋ย...ชำนาญมีดแฟนซีหรือมีดโชว์ฝีมือ
๒. ช่างชู.....ชำนาญมีดแล่ มีดล่าสัตว์เดินป่า มีดแคมป์
๓. ช่างเปี๊ยก..ชำนาญมีดขนาดใหญ่และขนาดกลาง(เมื่อสามปีที่แล้วเห็นอยู่กับช่างแขก..)
๔. ช่างชัย...ชำนาญมีดพับ

..มีดของจ่าตุ่ม ในอดีตไม่ใช่ว่าไปหาแล้วจะได้เลยนะครับ(บางครั้งอาจมีบ้าง)และเป็นครั้งแรกเมื่อกันที่
รับรู้ว่า..มีดตามสั่ง..เป็นยังไง
..ไม่มีอะไรครับ พอดีอ่านเรื่องราวของแก่แล้วทำให้นึกแก๋..อาจกล่าวได้ว่าเป็น
"ตำนานมีดของเมืองไทย" ก็ว่าได้
..ใครมีรูปมีดของแก่ หรือเรื่องราวที่ได้สัมผัสกับจ่าตุ่ม ก็ลองมาเล่าสู่กันฟังมั่งนะครับ









ช่างทินอีกคนครับ...ตอนหลังทำมีดให้อ.ถวัลย์ ดัชนี ศิลปินใหญ่ครับ
Yai
QUOTE (Kevin @ 16 May 2007, 01:57 AM) *
ช่างทินอีกคนครับ...ตอนหลังทำมีดให้อ.ถวัลย์ ดัชนี ศิลปินใหญ่ครับ


..ใช่ครับ แต่ที่ผมไม่ได้กล่าวถึงเพราะผมรู้จักจ่าตุ่มในช่วงหลังครับไม่ทันยุคของช่างทิน :)

..นี้ก็เป็นมีดใบตาย อีกแบบหนึ่งคงพอนึกออกนะครับเป็นทรงสไตล์ของใครครับ ใบจะมีขนาดยาวขึ้นและใช้งานลุยได้มากขึ้น ด้ามดูคล้ายงาแต่ไม่ใช่..แต่เป็นเขากวางลอก :)

toberich
ผมเพิ่งสนใจมีดจริง ๆ จัง ๆ เพียง 2 ปีนี้เอง
ไม่มีมีดผลงานของจ่าตุ่ม แต่ได้ยินชื่อเสียง
ของจ่าจากหนังสือ และสารคดีส่องโลก
ผลงานแกน่าสนใจไม่น้อย ผมยกย่องในฝีมือ
ช่างผู้จุดประกายวงการมีดในบ้านเราคนนี้ครับ :)

มีดพี่ Yai และพี่ Sonny สวยทุกเล่มเลย
โดยเฉพาะรายละเอียดเล็ก ๆ น้อยแต่งให้มีดสวยสดุดตา :)
โดยเฉพาะเล่มนี้

และก็เล่มนี้


ของพี่ Sonny :)


ส่วนของพี่แหลมด้ามมุกชิ้นเดียวสวยมากครับ :)
seksarn
นำภาพของท่าน จ่าตุ่ม มาให้ชม ครับ

seksarn
จ่าตุ่ม ซึ่งเป็นอาจารย์ในด้านการทำมีด ของช่างมีดหลายๆคน ในจังหวัดอุทัยธานี รวมถึงช่างทิน ที่นับได้ว่าเป็น
ช่างมือขวาของท่าน

ผลงานมีดโบวี่ของจ่าตุ่มครับ
Yai
QUOTE (seksarn @ 23 May 2007, 07:08 PM) *
จ่าตุ่ม ซึ่งเป็นอาจารย์ในด้านการทำมีด ของช่างมีดหลายๆคน ในจังหวัดอุทัยธานี รวมถึงช่างทิน ที่นับได้ว่าเป็น
ช่างมือขวาของท่าน

ผลงานมีดโบวี่ของจ่าตุ่มครับ


..สวยครับ :)
seksarn
มีดพับพวงกุญแจของจ่าตุ่มบ้างครับ

สีดอ
C:\สมชาย_Back_up\Picture\สีดอ\กล้อง\DSCF2499.JPG
jirus143
ที่อยากเห็นที่สุดคือ มีดที่จ่าตุ่มออกแบบเองเล่มแรก
สมัยที่ท่านเป็นตชด.น่ะครับ และก็จ้าวไพร
มีด 2 เล่มนี้ผมรู้สึกว่ามีความเป็นตำนานในตัวเอง
หนังสือสยามในนามมีดไม่ได้ลงรูปมีด 2 เล่มนี้ หรือผมอ่านไม่ทั่วก็ไม่ทราบ
ท่านใดมีรูป รบกวนลงให้ชมเป็นบุญตาหน่อยคร้าบบบ
rolleyes.gif rolleyes.gif rolleyes.gif
สีดอ
http://tinypic.com/view.php?pic=4r1o08k
สีดอ

กว่าจะลงรูปได้.........แทบตาย
สีดอ
Dick
ขอยกกระทู้ ช่างมีดไทยอันเป็นปูชนียบุคคลขึ้นมาครับ blush.gif
utd
ดูกี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็ยังสวยมากๆๆ

จนอยากได้ฝีมือจ่าตุ่มเป็นที่ระลึกบ้างจริงๆๆ happy.gif
ong
เมื่อหลายปีก่อนอยากได้มีดในจังหวัดอุทัยมาก...พี่ชายเพื่อนบอกว่าต้องไปหาจ่าตุ่ม ดั้นด้นกันไปโดยไม่รู้จักชื่อสถาณที่ที่จะไป
เค้าบอกแค่จ่าตุ่ม บ้านหนองอีเติ่ง ไปถึงบ้านจ่าตุ่มจนได้ครับ น่าเสียดายวันนั้นจ่าตุ่มไม่อยู่บ้านไปช่วยงาน มีแค่น้องคนหนึ่ง ที่
อนุญาตให้เข้าไปดูผลงานที่สะสมไว้ภายในบ้าน ในตู้กระจก มีมีดพับโบราณและมีดสวยๆที่จ่าตุ่มสะสมไว้มากมาย สวยๆทั้งนั้น
น่าเสียดายที่วันนั้นไม่ได้งานของจ่าตุ่มติดมือมาเลย...เล่มนี้พี่ชายเพื่อนให้มาไม่ทราบและไม่แน่ใจว่าเป็นผลงานของจ่าตุ่มหรือ
ปล่าว โครรู้บ้างครับว่าทรงแบบนี้ช่างฝีมือคนไหนทำ...ขอบคุณครับ...
This is a "lo-fi" version of our main content. To view the full version with more information, formatting and images, please click here.
Invision Power Board © 2001-2014 Invision Power Services, Inc.